Showing posts with label ரசித்தவை. Show all posts
Showing posts with label ரசித்தவை. Show all posts

Friday, May 17, 2013

ஓ நண்பனே நண்பனே!!

ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி லேட்டா மெஷின் -ல துணி போட்டுட்டு போரடிக்குதேனு உக்காந்திருந்தேன். பப்புக் குட்டி இருந்திருந்தா நான் தூங்க போற வரைக்கும் தூங்காம பூனைக் குட்டி மாதிரி என்னையே சுத்திட்டு இருப்பா. அவ வேற vacation-ன்னு அவ அம்மாயி வீட்டுக்குப் போயிட்டா :( சரி என்ன பண்ணலாம்னு யோசிச்சப்ப பேசாம படம் பாக்கலாமானு தோணுச்சு. படம் முழுசா பாக்கறதுக்குள்ள மெஷின் முடிஞ்சிடும் அதனால இன்னைக்குப் பாதி நாளைக்குப் பாதினு என் ப்ராஜக்ட் ப்ளானப் போட்டுட்டு என்ன படம் பாக்கலாம்னு தேடினப்போ கண்ணுல சிக்குச்சு இந்த 'நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம்'. ரொம்ப நாளா எல்லாரும் நல்லா இருக்குனு சொன்னாங்களே இதயேப் பாப்போம்னு ஆரம்பிச்சேன்.நைட்டு 3 மணிக்குதான் தூங்கினேன் :)

ஏற்கனவே பல தடவை சொல்லி இருக்கேன். நமக்கு இந்த விமர்சனம் எல்லாம் எழுத வராதுனு. So these are just my observations. படம் என்னவோ விறுவிறுனு தான் போச்சு. ஆனா இந்த ரிசப்ஷன் சீன் வந்தப்போ கொஞ்சம் போரடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. சும்மா சொன்னதையே எவ்ளோ நேரம்தான் சொல்லிட்டே இருப்பாங்கன்ற மாதிரி. ஆனா அதுக்கப்புறம் நல்ல ஸ்பீடுதான். கதைல எனக்கு ரொம்ப பிடிச்ச விஷயம் ப்ரேம், சரஸ்(இவரோட ஃபுல் நேம் என்னவா இருந்திருக்கும்?!) ஃப்ரெண்ட்ஷிப். செம இல்ல?! அவருக்கு இப்படி ஆயிடுச்சுனு தெரிஞ்சதும் மூக்கு விடைக்க அழுததும், அடுத்த நாளும் சரி ஆகலைன்றப்போ சோகத்துல என்ன பண்றதுனு தெரியாம குழம்பறதும், ரிசப்ஷன் அப்போ சொன்னதையே கேட்டு கேட்டு அலுக்காம பேசி பேசி சரி கட்டினதும், சரி ஆன உடனே 'நான் சொன்னா கேப்பியா மாட்டியா'னு கேட்டு விஜயோட பதிலுக்கு அவ்ளோ சந்தோஷப்பட்டதும்.. சான்ஸே இல்ல. என்னா எக்ஸ்பிரஷன்ஸ்... விஜய்-அ மட்டும் கொண்டாடறாங்க. இவர ஏன் கண்டுக்காம விட்டாங்கனு தெரில. அவரோட நடிப்ப விட எனக்கு இவரதான் ரொம்ப பிடிச்சிருந்தது.

இது உண்மைக் கதைனு சொன்னப்போ நிஜமாவே ப்ரேம் அண்ட் சரஸ் ஃப்ரெண்ட்ஷிப் மேல ஒரு சின்ன பொறாமையே வந்துச்சு. 'நீ சொன்னா பில்டிங் மேல இருந்து குதிக்கறது மட்டும் இல்ல. தெரியாத பொண்ணு கழுத்துல தாலி கூட கட்டுவேன்'-னு சொல்றப்போ அந்த இடத்துல நிஜ சரஸோட ஃபீலிங்க்ஸ் எப்படி இருந்திருக்கும். How much he would have treasured his friendship? புல்லரிக்குது எனக்கு! இந்த incident அவங்க ஃப்ரெண்ட்ஷிப்ப இன்னும் ஆழமாக்கி இருக்கும். Envying on them!!

எனக்கு மனதுக்கு நெருக்கமான ரொம்ப ரொம்ப பிடிச்ச ஃப்ரெண்ட்ஸ் ரெண்டு பேர். ஒருத்தி ஃபேஸ்புக், ப்ளாக் வாசமே இல்லாம அடுப்படி, வீட்டுக்கார், குழந்தைங்க, மாமனார், மாமியார்-னு திருச்சி-ல இருக்கா. இன்னொருத்தன் ஆபிஸ், ஆஃப்சோர் கால்ஸ், மனைவி, குழந்தை-னு US-ல உக்காந்திருக்கான். இவங்க என் பக்கத்துல இல்லயேனு எவ்ளோ ஏங்கி இருக்கேன். இந்தப் படம் ரொம்ப கிளப்பி விட்டுடுச்சு. Badly missing you my dear friends :( Love you... :)

பி.கு: இந்தப் போஸ்ட் எழுதலாம்னு வந்துப் பாத்தப்போதான் ஒரு உண்மை பளார்னு என் கன்னத்துல அறைஞ்சது. ஆமா! 2012-ல ஒரு போஸ்ட் கூட போடல :(

பி.கு-க்கு பி.கு: அதனால இனிமேல் எழுதி குவிக்கலாம்னு நினைச்சுட்டு இருக்கேன். அது மட்டும் நடந்தது அந்த ஆண்டவனால கூட உங்கள காப்பாத்த முடியாது... ஹி ஹி...

Monday, September 6, 2010

கள்ளத்தனமாய் கண்கள் பேச...

என்னடா தலைப்பெல்லாம் பலமா இருக்கே.. எதாவது கதை கிதை திரும்பவும் ஆரம்பிச்சிடுச்சோனு நீங்க பயப்பட தேவை இல்ல. ஹி ஹி.. நல்லா யோசிச்சுப் பாருங்க. இந்த லைன்ஸ் எங்கேயோ கேட்ட மாதிரி இல்ல??

"கள்ளத்தனமாய் கண்கள் பேச
ஏதோ செய்து என்னை வீழ்த்த
காலைப் பனியின் கனவுக்குள்ளே
கலந்து நாமும் கரைந்து போவோமா"

ஒரு நாள் நான் கிச்சன்ல வேலையா இருந்தப்போ என் வீட்டுக்கார் ஜே! இங்க வாயேன் சீக்கிரம்-னு அவசரமா கூப்பிட்டார். நானும் என்னாச்சோ ஏதாச்சோனு வேகமா ஓடினேன். இந்த ad பாரேன். ரொம்ப சூப்பரா இருக்குனு காட்டினார். Limca ad ஓடிட்டிருந்தது. ஒரு பொண்ணு மாடில உக்காந்து புக் படிக்கற மாதிரி கீழ ரோடுல பைக் மேல சாஞ்சு Limca குடிக்கற பையன லுக் விடும். அவன் உடனே Limca குடிப்பான். அவளோட புக் அப்படியே burst ஆகி தண்ணியா கொட்டும். பொய் கோபத்தோட போய் டவல எடுப்பா. அவன் உடனே Limca குடிப்பான். டவல் burst ஆகி தண்ணியா கொட்டும். அப்புறம் கதவு. இந்த விளம்பரம் எல்லாரும் கண்டிப்பா பாத்திருப்பிங்க. பாட்டு செம சூப்பர் இல்ல. எனக்கு பாத்ததும் எப்படிதான் இப்படியெல்லாம் யோசிக்கறாங்களோனு ஒரே ஆச்சரியம்.



இப்போ எனக்கு டிவி பாக்க நிறைய டைம் இருக்கு. விளம்பரம் எல்லாம் இப்போ சூப்பர் சூப்பரா பண்றாங்க. Horlicks Lite-ஓட விளம்பரமும் நல்லா இருக்கு.

"உனக்கு ஜாக்கர்ஸ் பார்க்கின் பெஞ்சில் ஆசை
எனக்கு தெரியும்
என் பேட்ஸ்மேனுக்கு என்ன தேவை
எனக்கு தெரியும்
எதுவும் நீ சொல்லாமலே
எனக்கு தெரியும்"

ஒரு மனைவி அவளோட கணவர் எதுமே சொல்லாமலே எல்லாம் தெரிஞ்சுக்கறாங்கன்றது தீம். ரொம்ப நல்லா பண்ணி இருக்காங்க.



அப்புறம் எல்லாரோட ஃபேவரிட் ஜுஜு விளம்பரம். வோடஃபோன் ஜோக்ஸ்-க்காக வர காட்டுவாசி விளம்பரம் அட்டகாசமா இருக்கும். அந்த மியூசிக் கேட்டாலே எனக்கே ஜாலியா ஆடனும் போல இருக்கும். ஹி ஹி.. பூமி தாங்காதுனு ஃப்ரீயா விட்டுவேன்.



ஆசிர்வாத் ஆட்டா விளம்பரத்துல வர குட்டிப் பொண்ணு பூர்வி செம க்யூட் இல்ல. அப்படி துரு துருனு இருக்கறத பாத்தா ஆசையா இருக்கும். அப்புறம் ஆரோக்யா மில்க் விளம்பரத்துல பாயாசம் சாப்பிடற குட்டி பொண்ணுகிட்ட அவ அப்பா கேட்க அவ தர மாட்டேனு சொன்னதும் ப்ளீஸ்னு கெஞ்சல்+கொஞ்சலா ஒரு எக்ஸ்பிரஸன் குடுப்பார் பாருங்க. செம க்யூட்.



க்ளோஸ் அப் பேஸ்ட், பெப்சோடண்ட் பேஸ்ட் ரெண்டும் செம மொக்கை விளம்பரம். விக்கோ-காரங்க இன்னும் அந்த பழைய காலத்து ஈஸ்ட்மென் கலர் விளம்பரத்த விட்டு வெளில வர மாட்டேன்றாங்க.

Scooty Pep-ஓட "திரும்பி திரும்பி பார்க்காதே" விளம்பரத்துல வர பாட்டும் மியூசிக்கும் சூப்பர் இல்ல.

Pampers, Huggies, Mamy Poko Pants ads-ல வர குட்டீஸ்க்காகவே அந்த விளம்பரங்கள திரும்ப திரும்ப பாக்கலாம். அவ்ளோ க்யூட்டா இருக்காங்க. நல்ல வேளை டயப்பர் கட்டற ப்ராப்ளம்ஸ் எனக்கு இருக்காது. அதான் பேண்ட் ஸ்டைல் டயப்பர்ஸ் வந்துடுச்சே! ;)))

Tuesday, August 19, 2008

The 3 mistakes of my life...

ஹி... ஹி... அப்படி என்ன மூணு மிஸ்டேக்ஸ் பண்ணினேன்னு பாக்கறீங்களா? மூணே மூணு மிஸ்டேக்ஸ் மட்டும் பண்ற அளவுக்கு நான் ஒண்ணும் கஞ்சம் பிடிச்சவ இல்ல. எண்ண முடியாத அளவுக்கு சராமரியா மிஸ்டேக்ஸா பண்ணிக் குவிப்போமில்ல... ;))) சரி மேட்டருக்கு வருவோம்.

லாங் லாங் அகோ... ஒன்ஸ் அப்பான் அ டைம் எப்போ பாத்தாலும் புக்கும்(ஒன்லி ஸ்டோரி புக்ஸ்) கையுமாதான் இருப்பேன். சாப்பிடறப்போ படிக்காதனு எங்கம்மாட்ட டெய்லியும் திட்டு வாங்குவேன். அப்படி இருந்த நான் காலெஜ் முடிச்சிட்டு வேலைல சேர்ந்ததும் ஆபிஸ்ல வாங்குற ஆப்புகளுக்கு நடுலயும் என் பணி ப்ளாக் எழுதிக் கிடப்பதே-னு சபதம் எல்லாம் போட்டு என்னை முழுசா ப்ளாக்குக்கு அர்ப்பணிச்சிட்டதால(யாரு அங்க உன்னோடுதான் என் ஜீவன் பார்ட் III எங்கனு கேக்கறது?) புத்தகம் படிக்கறப் பழக்கத்த விட்டுட்டேன். எனக்கே ஷேம் ஷேமாதான் இருக்கு. என்ன பண்றது? இந்த ப்ளாகுக்காக எல்லாத்தையும் தியாகம் பண்ண வேண்டியதா போயிடுச்சு.... ஓகே ஓகே... பேக் டு தி மேட்டர்...

இது ரொம்ப காலத்துக்கு அப்புறமா நான் படிச்ச ஒரு புக். Chetan Bagat-ன்றவரு எழுதின புக். என் டீம்மேட்கிட்ட(ஒரு போஸ்ட்டுக்கு கவிதை எழுதி தந்தாரில்ல. அவரு) இருந்து சுட்டுட்டுப் போய் படிச்சேன். எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சது. உங்களோட ஷேர் பண்ணலாம்னுதான் இந்த போஸ்ட்.

அவருக்கு வர தற்கொலை மெயிலோட ஸ்டார்ட் ஆகுது கதை. அந்த மெயில் அனுப்பின பையனைத் தேடிப் போய் ஹாஸ்பிட்டல்ல அவனைக் கண்டுபிடிச்சு அவன்கிட்ட கதையக் கேட்டு எழுதற மாதிரி நாவலை ஃப்ரேம் பண்ணி இருக்காரு. அவனை மீட் பண்ணினதுக்கப்புறம் அவனே கதைய நேரேட் பண்றான்.

அப்பா வேற ஒரு பெண்ணோட போயிட ஸ்நேக்ஸ் பிசினஸ் பண்ற அம்மாவோட ஒரே பையனான கோவிந்த் பட்டேல் தான் கதையோட ஹீரோ. ஆஸ்ட்ரேலியா பீச் அழகிகளைப் பாக்கும்போது கூட மேத்ஸ் கால்குலேஷன்தான் வருதேனு அவனே நொந்துக்கற அளவுக்கு ஒரு maths lover. அவனோட கனவு ஒரு பெரிய பிசினஸ்மேன் ஆகணும்ன்றது. அவனோட உயிர் தோழர்களான இஷானையும் ஓமியையும் கூட்டா வச்சிக்கிட்டு ஒரு கடை திறக்கறான். கிரிக்கட் பைத்தியத்தால மிலிட்டரி வேலையை விட்டுட்டு ஓடி வந்த இஷானோட திருப்திக்காகவும் சில பல பிசினஸ் கால்குலேஷன்ஸாலயும் ஸ்போர்ட்ஸ் கடை ஆரம்பிக்கறாங்க. பிஸினெஸ்-ல வர பணத்தை பெருசா எடுக்காத இஷான், ஓமி, ஓமியோட மாமா கொண்டு வர அரசியல், குஜராத் நிலநடுக்கம், குஜராத் ரயில் குண்டுவெடிப்பு, மேத்ஸ் டியூஷன் எடுக்கப் போயி இஷானோட தங்கைகிட்ட வர காதல், அதனால இஷானோட வர பிரச்சினைகள் இப்படி பல பல காரணங்களால அவனும் அவன் பிஸினெஸும் என்ன ஆகுதுன்றதுதான் கதை. தங்கையோட தனக்கிருந்தக் காதல் தெரிஞ்சதுல இருந்து மூணு வருஷமா இஷான் பேசாம இருந்து ஒரு கட்டத்துல இஷான் "dishonest"-னு இவனை சொன்னதால ரொம்ப மனசு உடைஞ்சுப் போய் தற்கொலை பண்ணிக்கப் போயிடறான். கடைசில நம்ம Chetan அவனைக் கண்டுபிடிச்சு அவனோட ஃப்ரெண்டையும் காதலியையும் அவனோட சேர்த்து வைக்கறார். இதான் கதை.

ரொம்ப நல்லா நகருது. ஆன நடுவுல ஒரு விசிட்டிங் கார்ட காட்டி எல்லாரையும் ஏமாத்திட்டு ஆஸ்ட்ரேலியன் கிரிக்கெட் ப்ளேயர் ஒருத்தரை மீட் பண்றது, அவரோட தயவுல ஆஸ்ட்ரேலியா போயிட்டு வரது, கசமுச மசாலா காதல்னு கொஞ்சம் சினிமாத்தனம். என்னக் காரணத்துக்காக வித்யா அவனை லவ் பண்ண ஆரம்பிக்கறானே தெரியல. அவ அண்ணன் அம்மா அப்பா எல்லாரும் அவன் மேல எவ்ளோ நம்பிக்கை வச்சிருந்தா அவன் ரூம் கதவ லாக் பண்ணிட்டு டியூஷன் எடுக்கறதுக்கும் ஒண்ணும் சொல்லாம இருந்திருப்பாங்க. ஆனா நம்ம ஹீரோவுகும் குற்ற உணர்ச்சி ரொம்பவே இருக்கும். எந்த ஒரு உணர்வுக்கும் இடம் குடுக்காம இருந்த நம்ம கோவிந்த எப்படி லவ் பண்ன வச்சுடறா வித்யா. அதான். பொண்ணுங்க நினைச்சா என்ன எதை வேணாலும் சாதிக்க முடியும்.

இந்தக் கதைல என்னைப் பொறுத்தவரைக்கும் கோவிந்த் விட இஷான் தான் ஒரு நல்ல பிஸினஸ்மேன். அக்கவுண்ட்ஸ்லாம் பாத்துக்காட்டியும் கஸ்டமர்ட்ட திறமையாப் பேசி பிஸினஸ் பண்றானில்லையா? அவங்க சொல்ற விலைக்கு இறங்கிப் போய் சேல்ஸ முடிக்கறதை விட நாம சொல்ற விலைக்கு அவங்களை வாங்க வைக்கறதுதான் திறமையான பிசினஸ். என்ன சொல்றீங்க?

சரி. டைம் இருந்தாப் படிங்க. என் வாழ்க்கைல நான் பண்ணின பெரிய மிஸ்டேக் இந்த புக்கப் படிச்சதுதானு நினைக்கறேன். இல்லைனா Chetan-ஓட Five point someone and One night @ the Call center கண்டிப்பாப் படிக்கணும்னு முடிவுப் ப்ண்ணிருப்பேனா?? ;)))

Sunday, March 9, 2008

வெள்ளித்திரை திரைப்படமும் எனக்குப் பிடித்த ஒரு நாவலும்

இன்னைக்குதான் இந்தப் படம் பாத்துட்டு வந்தேன். வந்ததுமே சுடசுட விமர்சனம் எழுதலாம்னு வரலை. ஹி... ஹி... விமர்சனம் எழுத தெரியாதே எனக்கு... ஆனா படத்தப் பத்தி என்னோட கருத்த சொல்லனும்னு தான்...

படம் என்ன டைப் அதாவது காமெடியா, இல்ல சென்டி கதையா, ஆக்சன் கதையா அப்படின்னோ இல்ல அட்லீஸ்ட் படத்தோட கதை என்னன்னே தெரியாம போய் பாத்தா அது உண்மையாவே ஒரு நல்ல அனுபவமாதான் இருக்கும். அதாவது அடுத்து என்ன நடக்கும்னு தெரியாம பார்க்கும்போது ஆட்டோமேட்டிக்கா என்ன ஆகுமோ என்ன ஆகுமோனு ஒரு இன்ட்ரெஸ்ட் வந்துடும். அதும் ஒரு நல்ல படமா அமைஞ்சுட்டா??? சொல்லவே வேணாம். அப்படி ஒரு சீன் கூட முன்னாடியேப் பார்க்காம நான் ரசிச்சுப் பார்த்தப் படங்கள் 12B, பார்த்தேன் ரசித்தேன், கனாக் கண்டேன். அந்தப் படங்கள் எந்த அளவுக்கு ஹிட் ஆச்சுன்னோ எந்த அளவுக்கு எல்லாருக்கும் பிடிச்சுதுன்னோ எனக்குத் தெரியாது. ஆனா எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப பிடிச்சது. இப்பொல்லாம் திரை விமர்சனம் அது இதுனு எழுதி கதைய முன்னாடியே சொல்லிடறதால சில நல்ல கதைகள் ரீச் ஆகாம போயிடறதுன்றது என்னோடக் கருத்து. சோ இந்தப் படத்தோட கதைய நான் எழுதப் போறதில்ல.

ஆனா சில விஷயங்கள் மட்டும் சொல்லணும்னு ஆசை. அதான் எழுத வந்துட்டேன். படம் பாக்கலாமானு யோசிச்சப்ப என்னென்ன படம் ஓடுதுனு கேட்டேன். வரிசையா சொல்லும்போது வெள்ளித்திரை ப்ரகாஷ்ராஜ் படம்னு சொன்னாங்க. உடனே கண்ணை மூடிட்டு அதுக்குப் போலாம்னு சொல்லிட்டேன். அதுக்கு ரெண்டு ரீசன்ஸ். ஒண்ணு என்னோட ஃபேவரைட் ஆக்டர்(அவருக்காக ஒரு பதிவே பொடணும்னு நினைச்சுட்டு இருக்கேன். கூடிய விரைவில்...). ரெண்டாவது இது அவரோடத் தயாரிப்பு. அவரோட தயாரிப்புன்னா கண்டிப்பா ஒரு நல்லக் கதை இருக்கும்னு உறுதியா நம்பற ஆள் நான். அழகிய தீயே, மொழி ரெண்டுமே வித்தியாசமான கதைகள். அதே மாதிரி இதுவும் ரொம்பவே ஒரு வித்தியாசமானக் கதை.

குறுக்கு வழியிலாவது ஹீரோ ஆயிடணும்னு துடிக்கற ஒரு நடுத்தர வயது இளைஞன், வியாபரத்துக்காக இல்லாம ஒரு நல்லக் கதைய படமா எடுக்கணும்னு லட்சியத்தோட இருக்கற ஒரு உதவி இயக்குநர், உதவி இயக்குநரால அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு ஒரு நல்ல இடத்தைப் பிடித்திருக்கற ஒரு நடிகை இவர்களை சுற்றி நகர்கிற கதை. சின்னதா ஒரு ரொமான்டிக் சீன் கூடப் படத்துல இல்ல. ஆனா கவிதை போல ஒரு அழகான காதல் ப்ளசண்டா ஒரு ஸ்மைல் வர வைக்குது. மத்த இரண்டுப் படங்களோட ஒப்பிடும்போது இதுல காமெடி ரொம்ப கம்மிதான். ரொம்ப விழுந்து விழுந்து சிரிக்கற அளவுக்கெல்லாம் எதுமே இல்ல. எனக்குப் பெரிய ஏமாற்றம் என்னன்னா மற்ற இரண்டுப் படங்கள்ல வந்த மாதிரி தலைவர் ஒரு நல்ல இண்ட்ரெஸ்டிங்கான வித்தியாசமான கேரக்டர்ல வருவார்னு ரொம்ப எதிர்பார்த்தேன். ஆனா இதுல ஒரு வில்லத்தனமான கேரக்டர்ல வந்து ஏமாத்திட்டார் :((( ஆனா எந்த கேரக்டரா வந்தாலும் என்னோட ஸ்பெஷாலிட்டி தெரியும்ன்ற விஷயத்த மட்டும் கொஞ்சமும் குறைவில்லாம இதுல பண்ணியிருக்கார். ப்ருத்விராஜ்... ஜாலியா காமெடிப் பண்ணிட்டு வாழ்க்கைய எஞ்சாய் பண்ற ஒரு சராசரி இளைஞனா இல்லாம லட்சியம்ன்ற வார்த்தைதான் வாழ்க்கைனு வாழ்ந்துட்டு இருக்கற ஒரு அழுத்தமான கேரக்டர். ரொம்ப நல்லாப் பண்ணியிருக்கார். கடைசில கொஞ்சம் சினிமாத்தனமா போயிடுச்சு. வழக்கம்போல ஹீரோன்னா ஜெயிக்கணும்ன்ற மாதிரி.

ஒரு நல்லப் படம் பார்க்கணும்னு நினைக்கறவங்க யோசிக்காமப் போய் பார்க்க வேண்டியப் படம். முடிஞ்சாப் பாருங்க.

இந்தப் படத்தைப் பார்த்தப்போ சினிமான்னு வாழற இளைஞர்கள்னு ஆரம்பிச்சப்போ நான் எப்போவோ கண்மணிலப் படிச்ச ஒரு நாவல் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு. ஒரு ஆறு வருஷத்துக்கு முன்னாடிப் படிச்சக் கதை. இன்னும் ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் ஞாபகம் இருக்கு. படிக்கும்போது எனக்கே கண்ணீரைக் கன்ட்ரோல் பண்ண முடியலை. அவ்ளோ ஃபீல் பண்ணிப் படிச்சக் கதை. நீங்கக் கூடப் படிச்சிருக்கலாம்.

கதையோட முதல் அத்தியாயமே ஒரு ஃபைவ் ஸ்டார் ஹோட்டல் பார்ல ஒருத்தன் தண்ணியடிச்சிட்டு கத்தறதால பார் ஆளுங்க வெளில போகச் சொல்லி சண்டை போடறதுலதான் ஆரம்பிக்கும். அவன் தமிழ்நாட்டோட நம்பர் ஒன் டைரக்டர். அவனை அவனோட அசிஸ்டெண்ட் டைரக்டர் வெளியக் கூட்டிட்டு வரப்போ "எனக்கு அவ வேணும் எனக்கு அவ வேணும்"-னு அவன் கதறி அழுவான். அப்போதான் ஃப்ளாஸ்பேக் ஆரம்பிக்குது. அவன் டைரக்டராகும்னு ஒரு லட்சியத்தோட சென்னை வரான். எப்படியோக் கஷ்டப்பட்டு அசிஸ்டெண்ட் டைரக்டரா ஆயிடறான். அவனுக்கு கொஞ்ச நாள்ல ஒரு பெரியவரோட நட்புக் கிடைக்குது. அவருக்கு இவனோட எண்ணங்களும் எழுத்துக்களும் ரொம்பப் பிடிக்குது. அவன் காசில்லாமக் கஷ்டப்படும்போதெல்லாம் அவர் உதவிப் பண்றார். ரெண்டுப் பேருக்கும் இடைல ஒரு நல்ல நட்பு வளர்ந்து அவரோட வீட்டுக்கெல்லாம் அவன் வர அளவுக்கு உரிமைக் கொடுக்கறார். அவருக்கு மனைவி இல்ல. மூணுப் பொண்ணுங்க. அதுல முதல் பொண்ணுக்கும் இவனுக்கும் காதல் வருது. அவதான் தனக்கு எல்லாமே நினைச்சு ரொம்ப டீப்பாக் காதலிக்கறான். இந்த விஷயம் தெரிஞ்ச அவ அப்பா அவளை கண்டிக்கறார். சினிமாக்காரவங்களோட நட்பா பழகலாம் ஆனா லைஃப்னு வரும்போது அவங்க சரிப்படமாட்டாங்கனும் அவ அவனைக் கல்யாணம் பண்ணிட்டா தங்கச்சிங்க லைஃப் ஸ்பாயில் ஆயிடும்னும் மீறி அவ பண்ணிக்கிட்டா அவங்க மூணுப் பேரும் தற்கொலைப் பண்ணிப்பாங்கன்னும் அவளை மிரட்டறார். அதனால அவனை மறந்துடறேனு அவ சம்மதிச்சிடுறா. அவங்கப்பா அவளுக்கு வேகமா மாப்பிள்ளைப் பார்க்க ஆரம்பிக்கறார். வேற ஒருத்தரை கல்யாணம் பண்ணிக்க இஷ்டம் இல்லாம அவனுக்கு 'நான் இல்லைன்ற கவலைல நீங்க நொடிஞ்சுப் போயிடக் கூடாது. நீங்க கண்டிப்பா ஒரு பெரிய டைரக்டரா வரணும். அதுதான் என்னோட ஒரே ஆசை'னு லெட்டர் எழுதிட்டு தற்கொலைப் பண்ணிக்கறா. அப்போதான் அவங்கப்பாவுக்கு செஞ்சத் தப்புப் புரியுது. அவன் முன்னாடி ஒரு குற்றவாளியா நிக்கறார். அவனுக்கோ உலகமே இருண்டுப் போன மாதிரி ஆயிடுது. ஒரு மாதிரி பைத்தியம் புடிச்சவன் மாதிரி ஆயிடறான். அவளோட ஆசைய நிறைவேத்தணும்னு வெறித்தனமா உழைச்சு ஒரு பெரிய டைரக்டர் ஆயிடறான். அதுக்கப்புறம் அவ குடும்பத்தை அவன்தான் பாத்துக்கறான். அவ அப்பா அவனை இப்போ மாப்பிள்ளைனு தான் கூப்பிடறார். அவர் ரெண்டாவது பொண்ணை கல்யாணம் பண்ணிக்க சொல்லி கேக்கறார். அவன் என் வாழ்க்கைனா அது அவளோட மட்டும்தான். வேற யாருக்கும் இடம் இல்லைனு சொல்லி ரெண்டு பேருக்கும் நல்ல இடத்துலப் பாத்து கல்யாணம் பண்ணி வைக்கறான். காலம் முழுக்க அவளை நினைச்சுட்டே வாழறான்.
இதான் கதை. நான் ஒருவேளை சொதப்பலா கதை சொல்லி இருக்கலாம். ஆனா நாவல் எழுதி இருந்த விதமும் ரொம்ப அருமையா இருந்துச்சு. யார் எழுதினதுனு நோட் பண்ணி வைக்காம விட்டுட்டேன் :((( ஒவ்வொரு பார்ட்க்கு முன்னாடியும் ஒரு குட்டி கவிதை எழுதி இருந்தாங்க. அதுல எனக்குப் பிடிச்சு இன்னமும் ஞாபகம் வச்சிருக்கற ரெண்டு கவிதைகள்

"என்
நுரையீரல் சங்கீதமே!
எங்கே சென்றாய்?
தேடியலைகிறேன்
தேடித்... தேடித்... தேடித்..."

இது அவ செத்துப் போய் அவன் அழற பார்ட்க்கு இருந்தது.

"சாதனை செய்து விட்டதாய்
பலரிட்ட மாலைகளில்
கழுத்து கனக்கிறது
யாருமற்ற ராவில்
தாஜ்மஹாலின்
யமுனை நதிக்கரையில்
மகுடம் கழற்றி
கதறியழ வேண்டும்
போலிருக்கிறது"

இது அவன் சினிமால ஜெயிச்சு அவார்ட் வாங்கற பார்ட்க்கு.

சில கதைகள் மயிலிறகு மாதிரி மனசை இதமா வருடிச் செல்லும். சிலக் கதைகள் அட்லீஸ்ட் ஒரு சில மணி நேரங்களாவது அதோடப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். அந்த மாதிரி நான் ஒரு சில நாட்கள் இந்தக் கதையவே நினைச்சு ஃபீல் பண்ணிட்டு இருந்தேன். எப்போவாவது இதை நினைப்பேன். இதுப் படிச்சப்புறம்தான் நாம காதலிச்ச உயிர் இந்த உலகத்தை விட்டேப் பிரிஞ்சுப் போனா எவ்வளவு வலி இருக்கும்னு திங்க் பண்ணிட்டே இருந்தேன். அந்த மாதிரி ஒரு கொடுமை வேற எதும் இந்த உலகத்துல இல்ல. மனசெல்லாம் படம் பாக்க சான்ஸ் கிடைச்சும் அதனாலதான் நான் பாக்கலை. என்னோட சின்ன இதயம் இதையெல்லாம் தாங்கவே மாட்டேங்குது.

சரிங்க. இதை எழுதிட்டு எனக்கே மனசு கஷ்டம் கஷ்டமா ஆயிடுச்சு. பாப்போம். பை.

Tuesday, February 5, 2008

பாடலாசிரியராக மீண்டும் ஒரு முயற்சி!!!

"Jab we met" படத்துல வர "ye ishq ha" பாட்டு எனக்கு எவ்வளவுப் பிடிக்கும்னு இந்தப் பதிவுல சொல்லியிருந்தேன். அதைக் கேட்டுக் கேட்டு அந்தப் பாட்டுக்கு தமிழ்ல வரிகள் எழுதணும்னு ஆசை வந்துடுச்சு. இன்னைக்கு நான் பண்ணின முயற்சில இதான் வந்துச்சு. நடுவுல கொஞ்சம் மேட்ச் ஆகாத மாதிரி ஒரு ஃபீலிங். என்ன பண்றது. ச்சும்மா ஷா... ஹா... ன்னு பாடி வச்சா இப்படி எழுதவறங்களுக்கு கஷ்டமா இருக்கும்னு கொஞ்சம் கூட ஃபீல் பண்ணாம எழுதி வச்சிருக்காங்கப் பாருங்க. இனிமேல் இப்படி எழுதக் கூடாதுனு போராட்டம் நடத்தலாம்னு இருக்கேன். என்ன சொல்றீங்க? சரி அதை விடுங்க. நம்ம பாட்டு எப்படி இருக்குனு சொல்லிட்டுப் போங்க. உங்களால முடியும் எழுதுங்க எழுதுங்கன்னு உசுப்பேத்தி உசுப்பேத்தி ரணகளமாக்கிய பெருமை நம்ம வைதேகியத்தான் சேரும். அதனால உங்களோட அர்ச்சனை எதுவா இருந்தாலும் அவங்களைத்தான் போய் சேரும்(அப்பாடா மி தி எஸ்கேப்பு;))))

------------------------------ooOoo------------------------------





ஏன் என்னுள் புது மாற்றம்
மெலிதாய் ஒரு ஏக்கம்
உன்னை பார்த்ததாலா

ஏன் ஒரு வார்த்தை இல்லையே
துளி அசைவும் இல்லையே
உன்னை பார்த்ததாலா

பார்த்தாயா பார்த்தாயா என்னை
தூறல் விழும் பாலை நிலமாய் நான்
பார்த்தாயா பார்த்தாயா

பார்த்தாயா பார்த்தாயா என்னை
பாடித்திரியும் ஒற்றைக் கிளியாய் நான்

இயல்பாய் வந்தாயே
விழியில் விழுந்தாயே
இதமாய் கொன்றாயே நீ
ஓ அன்பே

சிறு பெண் நானே எவ்வளவு சுமைதான் தாங்குவேன் இங்கு
உனக்குப் புரியாதா
ஆகையால் என் இதயத்தை அன்பே இன்று நீ எடுத்துக் கொள்வாயா

பார்த்தாயா பார்த்தாயா அன்பே நீ
காதல் தீயில் பனியாய் உருகும் உயிரை

கேட்டாயா கேட்டாயா அன்பே நீ
என் மனதின் காதல் ராகங்களை

இயல்பாய் வந்தாயே
விழியில் விழுந்தாயே
இதமாய் கொன்றாயே நீ
ஓ அன்பே

ஏனென்று எனக்கும் தெரியாமல் போனதே
உனது நாய்க்குட்டியானேன் என்று
உனக்காவது புரிந்தால் சொல் அன்பே
ஆயுள் முழுதும் அடிமையாய் நான்

கேட்டாயா கேட்டாயா அன்பே நீ
என்னுள் எரிமலையின் வெடிச்சத்தங்களை

பார்த்தாயா பார்த்தாயா அன்பே நீ
பூந்தோட்டம் இன்று உன் காலடியில்

இயல்பாய் வந்தாயே
விழியில் விழுந்தாயே
இதமாய் கொன்றாயே நீ
ஓ அன்பே

------------------------------ooOoo------------------------------

உங்க கருத்த கொஞ்சம் சொல்லிட்டுப் போங்களேன்... பின்னாடி ஒருவேளை நான் ஒரு பெரிய பாடலாசிரியர் ஆனா (நோட் திஸ் பாயிண்ட்ஸ் "ஒருவேளை", "ஆனால்") என்னை உருவாக்கியப் பெருமை உங்களைச் சேருமில்ல. அந்த நல்லெண்ணைல ச்சே... நல்லெண்ணெத்துல சொன்னேன் ;)))

Tuesday, January 29, 2008

இம்சை அரசியின் எழுத்துக்களில் எனக்குப் பிடித்தது


நம்ம ஜொள்ளுத்தம்பிக்கு நான் சும்மா இருக்கறதுப் பாத்து ஒரே பொறாமை. நீ எப்படிக்கா சும்மா இருக்கலாம்னு வயிறெரிஞ்சாரா... அதோட விட்டிருக்கனும். அதை விட்டுட்டு உனக்குப் பிடிச்ச பதிவு என்னன்னு எழுதுனு என்னையும் கோர்த்து விட்டுட்டாரு. சரி போன வருஷம் அப்டி என்னதான் நாம எழுதிருக்கோம்னு கொஞ்சம் அப்படியேக்கா தலைய உள்ள விட்டுப் பாத்தேன். ஓ மை காட்! 55 பதிவுகள் எழுதியிருக்கேன் :O நானா? நானா?? நானா???-ன்னு நாலாப் பக்கமும் ஒரே எக்கோவா அடிக்குது. ஒரு வாழைப்பழ சோம்பேறி நானே இவ்ளோ எழுதி இருக்கேனா அது ரொம்ப பெரிய சாதனைதானே...

ஹ்ம்ம்ம்... எனக்குப் பிடிச்ச பதிவு என்னன்னு ஒரு வாரமா ஒரே ஆராய்ச்சி. ஆரய்ச்சி பண்ணினதுல வலைச்சரம் ஆசிரியர் ரேஞ்சுக்குப் பதிவுப் போட வேண்டியதாயிடுச்சு. கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கங்கப்பு ;)))

கவிதைகள் எழுத நான் முயற்சி செய்து ஓரளவு சுமாராக வந்த கோபமாய் வருகிறது, வெறித்தனமாய் காதலிக்கிறேன், என்ன ஒரு வில்லத்தனம், எங்கே நீ சென்றாயோ கவிதைகள் எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். வெறித்தனமாய் காதலிக்கிறேன் கவிதை எனக்கே ரெண்டு தடவை ஃபார்வார்ட் மெயிலல் வந்துடுச்சு. நம்மளோடது கூட ஃபார்வர்ட் பண்ற அளவுக்கு இருக்கானு எனக்கு ஒரே ஆச்சர்யம் :)))

அப்புறம் சும்மா லுலுலா பதிவுகள்ல எடுத்த சபதம் முடிப்பேன் ரொம்ப பிடிச்ச ஒண்ணு. அது கூட ஃபார்வார்ட்ல சுத்துச்சுனு கேள்விப்பட்டேன். ஆனா எனக்கு வரலை.

தொடர் கதைகள்னு எடுத்துக்கிட்டா வலி மற்றும் அத்தை மகனே அத்தானே. இந்த அத்தை மகனே அத்தானே பத்தி வலைச்சரத்துல நிறைய தடவை எழுதினாங்க. பாரி அரசு அவரது தமிழ்மண வாசிப்பில் என்ற பதிவிலும் இதைப் பற்றி எழுதி இருந்தார். இந்த ரெண்டு கதையும் நிறைய பேர் ரொம்ப நல்லா இருக்குனு சொன்னாங்க.

சிறுகதை எழுத நிறைய தடவை ட்ரை பண்ணிட்டேன். எனக்கு ரொம்ப நல்லா வராது. இப்போதான் கொஞ்சம் முன்னேறி இருக்கேன். அப்டி நான் நல்லா எழுதினதா நினைக்கற ஒரு கதை காலம் கரைந்தாலும். ரொம்ப நாளா எழுதணும்னு யோசிச்சு வச்சிருந்த கதை. எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப பிடிச்சது.

அப்புறம் ரொம்ப முக்கியமானது இதே மாதிரி Tag பண்ணினதுல எழுதின அழகென்ற சொல்லுக்கு. என்னோட சிறந்தப் பதிவுக்கு வாக்களிக்க சொன்னா நிறைய பேர் இதைதான் சொல்வாங்க. வலைச்சரத்துலக் கூட வந்துச்சு.

நம்மளோட லிஸ்ட் இதுதாங்க. அப்டியே நம்ம நட்பு வட்டாரத்துல எல்லாம் ஒரு கருத்துக்கணிப்பு நடத்திட்டேன்.

1. அண்ணன் CVRக்குப் பிடிச்சது அத்தை மகனே அத்தானே.
2. தல ஜி சொன்னது எடுத்த சபதம் முடிப்பேன் மற்றும் அழகென்ற சொல்லுக்கு.
3. செல்லத் தங்கச்சி மைஃப்ரெண்ட் சொன்னது அழகென்ற சொல்லுக்கு.
4. சிறுகதை சூறாவளி தேவ் அண்ணாவுக்கு பிடிச்சது காலம் கரைந்தாலும மற்றும் கோடி நன்றிகள். இது என் பிறந்த நாளுக்காக போட்டப் பதிவு.
5. கடைசி தங்கச்சி துர்காவுக்கு பிடிச்சது அத்தை மகனே அத்தானே.
6. மோகன்தாஸுக்கு பிடித்ததும் அத்தை மகனே அத்தானே.
7. ஐயப்பன்(ஜீவ்ஸ்) அண்ணாச்சி சொன்னது அத்தை மகனே அத்தானே.
8. நம்ம ஜொள்ளுத் தம்பிக்கு பாய் ஃப்ரெண்ட் தேவையா பதிவுதான் ரொம்ப பிடிக்குமாம். இதைப் படிச்சப்போ தரைல விழுந்து புரண்டு சிரிச்சாராம். அப்படி சிரிக்கற அளவுக்கு அதுல என்னங்க இருக்குனு கேட்டதுக்கு அதுல மொத paragraph-ல கடைசி லைன படிச்சிட்டு அவரால சிரிப்ப அடக்கவே முடியலையாம். grrrrrrr........ என்ன ஒரு வில்லத்தனம்???

சரி இதுல எதைப் போடலாம்னு என் குருவி மூளைய கசக்கி கசக்கி யோசிச்சேன். ஹ்ம்ம்ம். உனக்கு உன் பெரிய பிள்ளை பிடிக்குமா இல்ல சின்னப் பிள்ளையப் பிடிக்குமானு கேட்டா என்ன சொல்வீங்க? ரெண்டுமே ரொம்ப பிடிக்கும்னுதானே சொல்வீங்க. அதே மாதிரிதான். என்னோடப் படைப்புகள் என் பிள்ளைகள். அதுல இதைதான்னு தனியா குறிப்பிட்டு சொல்ல முடியாது. அதனால என்னோடதுல எனக்குப் பிடிச்ச பதிவுனா நான் எழுதின எல்லாமேதான் :)))

அப்புறம் ஏன் இங்க கொஞ்சம் பதிவுகள் பத்திதான் சொல்லி இருக்கனு கேக்கறீங்களா. என் பெரிய பையன் ஃபர்ஸ்ட் ரேங்க் வாங்கினா அதைப் பத்தி மட்டும்தான் சொல்வேன். கூடவே என் ரெண்டாவது பையன் பத்தாவது ரேங்க் வாங்கினானு சொல்ல மாட்டேன். அது மாதிரிதான் இதுவும் ;)))

சரி இப்போ நான் யாரையாவது எழுத சொல்லணுமே... இவங்களை எல்லாம் கூப்பிடலாம்னு யோசிச்சேன்.

  • அபி அப்பா
  • CVR
  • தேவ் அண்ணா
  • ஜி
  • கப்பி
  • மைப்ரெண்ட்
  • துர்கா
  • மோகன்தாஸ்
  • ஜீவ்ஸ் அண்ணா
  • கோபி அண்ணா
  • G3
  • அனுசுயா
  • கண்மணி அக்கா
  • புலி
  • சிபி அண்ணா
  • இளா அண்ணா
  • ராம் தம்பி
அப்புறம்தான் தோணுச்சு. ஒரு வாழைப்பழ சோம்பேறி நானே எழுதிட்டேன். இவங்க எல்லாம் இன்னுமா எழுதாம இருப்பாங்கன்னு பேசாம விட்டுட்டேன் :)))

Thursday, January 24, 2008

பழைய பாடல்களா???


பழைய பாடல்களா என்று எதற்குக் கேள்விக்குறி போட்டிருக்கிறேன் என்று யோசிக்க வேண்டாம். ச்சும்மா போட்டு வைத்தேன். என் அப்பா பழைய படங்கள் மற்றும் பாடல்களின் தீவிர ரசிகர். நான் கோவித்துக் கொண்டால் என்னைப் பார்த்து "ஏன் பிறந்தாய் மகளே! ஏன் பிறந்தாயோ!!" என்றுப் பாடுவார். உடனே நான் சிரித்து விடுவேன். என் அம்மா எதற்காகவாவது வருந்தினால் "உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால் என் நெஞ்சில் உதிரம் சொட்டுதடி" என்றுப் பாடுவார். இப்படியே அதிகம் கேட்டு வளர்ந்ததாலோ என்னவோ எனக்கு பழையப் பாடல்கள் மிகவும் பிடிக்கும். என் மனம் கவர்ந்த அன்றும் இன்றும் என்றும் நான் ரசித்த ரசித்துக் கொண்டிருக்கும் ரசிக்கும் பாடல்களைப் பற்றி எழுத வேண்டுமென்று நெடுநாட்களாக நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். அதற்குத்தான் இந்தப் பதிவு.

பழையப் பாடல்கள் என்று சொன்னதும் உடனடியாய் என் நினைவுக்கு வருவது "நான் பேச நினைப்பதெல்லாம் நீ பேச வேண்டும்" என்றப் பாடல்தான். காதலை சொல்வதற்கு இதை விட சிறந்த சிறிய வரி இருப்பதாய் எனக்குத் தெரியவில்லை. இதற்காக கண்ணதாசனை எண்ணிப் பலமுறை வியந்திருக்கிறேன். இதற்கு சரி நிகராய் இருக்கும் பாடல் "உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால் என் நெஞ்சில் உதிரம் சொட்டுதடி" கேட்கும்போதே எனக்கு கண்கள் கலங்கும்.

என்ன காரணமென்றே தெரியாது. "கல்லெல்லாம் மாணிக்கக் கல்லாகுமா" பாடலும் எனக்கு மிகவும் பிடித்த ஒன்று. அதோ ஏனோ தெரியவில்லை. சிவாஜி காதல் பாட்டு பாடினால் கூட அது எனக்கு தத்துவப் பாட்டுப் போலவே தோன்றும். எம்.ஜி.ஆர் தத்துவப் பாட்டுப் பாடினால் கூட அது காதல் பாட்டுப் போலவே தோன்றும்.

சிவாஜியின் "பசுமை நிறைந்த நினைவுகளே பாடித் திரிந்தப் பறவைகளே" பாடல் கல்லூரி நண்பர்கள் பிரிவிற்காக அன்றே வெளிவந்தப் பாடல். சிறு வயதில் கல்லூரி முடித்து வரும்போது கட்டாயம் பாட வேண்டும் என்று எண்ணி வைத்திருந்தேன். அதற்குள் நான் பள்ளி முடிக்குமுன்பே "முஸ்தபா முஸ்தபா"-வும் கல்லூரி முடிப்பதற்குள் "மனசே மனசே மனசில் பாரம்"-மும் வந்து எனது திட்டத்தைக் கெடுத்து விட்டன.

ஒரு ஜாலியான ரொமான்டிக் பாட்டு. இதைப் பார்க்கும்/கேட்கும் போது எப்படிப்பட்ட மனநிலையில் இருந்தாலும் பார்த்த/கேட்டப் பின் ஜாலியான ஒரு மனநிலைமைக்கு கொண்டு வந்து விடும். அதாங்க "ராஜாவின் பார்வை ராணியின் பக்கம். கண் தேடுதே சொர்க்கம்". சரோஜா தேவி அழகோ அழகு அந்தப் பாட்டுல. இதே மாதிரி எம்.ஜி.ஆரோட "சர்க்கரைக்கட்டி ராஜாத்தி என் மனச வச்சுக்கோக் காப்பாத்தி" என்ற பாடல். இதில் சரோஜா தேவி பாடும் "அத்தை மகனே அத்தானே... உன் அழகைக் கண்டு நான் பித்தானேன்" என்ற வரிகளை வைத்துத்தான் எனது ஒரு கதைக்கு அத்தை மகனே அத்தானே என்று பெயரிட்டேன். இதே வரிசையில் "தொட்டால் பூ மலரும்", "குமரிப் பெண்ணின் உள்ளத்திலே" பாடல்கள்.

ஜெமினியின் சாந்தி நிலையம் படத்தில் "இயற்கை என்னும் இளையக் கன்னி" பாடலும் மிகவும் பிடித்தப் பாடல். இதுதான் SPBயின் முதல் பாடல் என்று கேள்விப்பட்டேன். அதேப் படத்தில் முதலாவதாய் வரும் பாடல் "இறைவன் வருவான். அவன் என்றும் நல்வழித் தருவான்" பாடலும் இன்றைய "அன்பென்ற மழையிலே" பாடலைப் போன்ற ஒரு அருமையானப் பாடல். ஜெமினியின் பலப் பாடல்கள் எனக்குப் பிடிக்கும். அதிலும் ரொம்ப ஸ்பெசல் என்றால் ஜெமினி, சாவித்திரி நடித்த "அன்று ஊமைப் பெண்ணல்லோ இன்று பேசும் பெண்ணல்லோ" பாடல். கேட்கும்போதெல்லாம் அதன் இசைக்கு மயங்காமல் இருந்ததே இல்லை. ஜெமினியின் "வளர்ந்த கதை மறந்து விட்டாள் கேளடா கண்ணா" குழந்தையிடம் சொல்வதுப் போல கணவன் மனைவி பிரச்சினையை பற்றிப் பேசும் பாடல்.

பத்மினிக்கும் இன்னொரு பெண்ணுக்கும் போட்டி நடனம் ஒன்று வரும். "சாதுர்யம் பேசாதேடி. என் சலங்கைக்கு பதில் சொல்லடி" என்று கூட வரும். முதல் வரி மறந்து விட்டது. அருமையான பரதநாட்டியம். பரதம் என்று சொன்னதும் முதலில் நினைவுக்கு வருவது "மறைந்திருந்தேப் பார்க்கும்" பாடலும் "நலந்தானா" பாடலும்தான். இந்தப் பாடலை எந்த அளவு ரசித்தேன் என்று என்னுடைய அழகென்ற சொல்லுக்குப் பதிவில் சொல்லி இருந்தேன்.

சிவாஜியின் "யாரடி நீ மோகினி" பாடல் வெகுவாய் ரசித்துப் பார்த்த ஒன்று. "மலர்களைப் போல் தங்கை உறங்குகிறாள்" இதை ரசிக்காதவர் எவரும் இருக்கவே முடியாது. சிவாஜிப் பாடல்களிப் பற்றி பேசும்போது என் தோழி ஒரு பாட்டு சைக்கிள்ல போயிட்டே பாடுவாரே என்று முதல் வரி யோசிக்கவும் நானும் "மனிதன் மாறி விட்டான்" என்று பாடினேன். உடனடியாய் அவள் "மரத்தில் ஏறி விட்டான்" என்று பாடினாளேப் பார்க்கலாம். உடனே இன்னொருத்தி ஓடி வந்து அவன் என்ன குரங்கா? அது மரத்தில் இல்ல மதத்தில் என்றுத் திருத்தினாள். அதைக்கேட்டு அவள் முழித்த முழி இருக்கிறதே. எங்களால் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை. அந்தப் பாடலும் அட்டகாசமானப் பாடல். "அந்த நாள் முதல் இந்த நாள் வரை வானம் மாறவில்லை"

காதல் பாடலில் ஒரு அருமையானப் பாடல் "ஒருத்தி ஒருவனை நினைத்து விட்டால் அந்த உறவுக்குப் ப்பெயர் என்ன" பாடல். அதில் காதலில் தொடங்கி திருமணம் அதன் பின் வரும் பந்தம் என எல்லாவற்றையும் சொல்லும் பாடல். ஜெயசங்கரின் "அன்புள்ள மான்விழியே" பாடலும் இனிமையானப் பாடல்.

தோல்விப் பாடல்கள் என்றதும் நினைவுக்கு வருவது "அவள் பறந்துப் போனாளே", "எங்கிருந்தாலும் வாழ்க". சோகப் பாடல்கள் எக்கச்சக்கம். "நெஞ்சம் மறப்பதில்லை", "மன்னவனே அழலாமா கண்ணீரை விடலாமா","சொன்னது நீதானா சொல் சொல் என்னுயிரே" நமக்கே கண்ணீர் வந்து விடும்.

ரொம்ப ரொம்ப ஜாலியான மற்றும் அடிக்கடி நான் முணுமுணுக்கும் பாடல் "மாடி மேல மாடிக் கட்டி கோடி கோடி சேர்த்து வைத்த சீமானே" பாடல். நல்ல ஒரு நகைச்சுவைப் பாடல். எனது பள்ளித் தோழி ஒருத்தியின் தந்தைப் பெயர் விஸ்வநாதன். தாயார் பெயர் இசைவாணி. நானும் இன்னொருத் தோழியும் அடிக்கடி "விஸ்வநாதன் வேலை வேண்டும் இசைவாணி சோறு வேண்டும்" என்று அவளைப் பார்த்துப் பாடிக் கொண்டிருப்போம் :)))

நாகேஷின் பெரும்பான்மையானப் பாடல்கள் அட்டகாசனாய் இருக்கும். அதிலும் முக்கியமாய் "எதிர் நீச்சல்" படப் பாடல்கள். சிவக்குமாரின் "கந்தன் கருணை" படத்தில் "திருப்பரங்குன்றத்தில் நீ சிரித்தாய் முருகா" பாடல் இன்றும் பெரும்பான்மையானோர் சினிமாவில் வெளிவராத பக்திப் பாடல் என்றே எண்ணியிருக்கின்றனர். அதேப் படத்தில் "மனம் படைத்தேன் உன்னை நினைப்பதற்கு... நான் வடிவெடுத்தேன் உன்னை மணப்பதற்கு" எனக்கு மிக மிகப் பிடித்தமானப் பாடல்.

இன்னும் எக்கச்சக்கமாய் இருக்கின்றன. "அன்று வந்ததும் அதே நிலா" மற்றும் "அதோ அந்தப் பறவைப் போல ஆட வேண்டும்" பாடல்களோடு முடித்துக் கொள்ளலாமென்று மேடம் முடிவு செய்து விட்டார்கள். உங்களுக்கும் இந்த பாடல்கள் எல்லாம் எவர்க்ரீன் ஃபேவரைட்டாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன் :))))

உங்களுக்குப் பிடித்தப் பாடல்களையும் பகிர்ந்துக் கொள்ளுங்கள். உங்களுக்குப் பிடித்த பாடலை பாடல் வரிகளுடன் கேட்க விரும்பினால் தேன்கிண்ணத்தில் நேயர் விருப்பத்தின் மூலம் தெரியப்படுத்துங்கள். பிறகு பாடலை வரிகளுடன் ரசித்து மகிழுங்கள் :)))

யான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம் :)))

Wednesday, January 9, 2008

அட இது சுப்ரபாதம் தானுங்க!

suprabhatam.mp3


எனக்கு கந்த சஷ்டி கவசம் ரொம்ப பிடிக்கும். அந்த இசை, குரல் அப்பப்பா எத்தனை தடவை வேணும்னாலும் கேக்கலாம். எங்க வீட்டுக்குப் போனா காலைல எழுந்ததும் சிஸ்டம் மூஞ்சிலதான் முழிப்பேன். கந்த சஷ்டி கவசத்த ஆன் பண்ணி விட்டுட்டுதான் ப்ரஷையே கைல எடுப்பேன். என்ன எங்கம்மாதான் திட்டுவாங்க. கந்த சஷ்டி கவசமெல்லாம் காலைல அஞ்சு மணி ஆறு மணிக்கு எழுந்து போடணும். இப்படி எட்டு மணி ஒன்பது மணிக்கு எழுந்து போடக்கூடாதுன்னு. அதையெல்லாம் நாம என்னைக்கு காதுல வாங்கி இருக்கோம்.

இப்போ கொஞ்ச நாளுக்கு முன்னாடி என் தம்பி எங்க இருந்தோ சுப்ரபாதம் ரிமிக்ஸ் புடிச்சிட்டு வந்து சிஸ்டத்துல போட்டு வச்சான். மொத தடவை கேட்டப்பவே அசந்துப் போயிட்டேன். என்ன அழகா ரிமிக்ஸ் பண்ணியிருக்காங்க பாருங்களேன். இப்போல்லாம் காலைல எழுந்ததும் இந்த சுப்ரபாதம்தான். என் மொபைல்ல அலாரத்துக்கும் இதைதான் வச்சிருக்கேன். என்ன என் ஃப்ரெண்ட்ஸ்தான் ஆஃப் பண்ணிட்டு தூங்கறதுக்கு சுப்ரபாதம் வச்சா என்ன சுசித்ரா பாட்டு வச்சா என்னன்னு ஓட்டிட்டாளுங்க. இதுக்கெல்லாம் அசந்துடுவோமா என்ன? ;)))

சரி யான் பெற்ற இன்பம் பெருக இவ்வையகம் :)))
உங்களுக்கும் பிடிக்கும்னு நினைச்சு இங்க போட்டிருக்கேன். கேட்டுப் பாத்து சொல்லுங்க :)))

Sunday, January 6, 2008

நான் வெகுவாய் ரசித்த பாடல்





என் டீம் மேட் அவ ரிங் டோனா இந்த பாட்டு வச்சிருந்தா. அவளுக்கு ஃபோன் வரும்போதெல்லாம் இந்த பாட்டு கேட்டு கேட்டு எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சுப் போச்சு. ரொம்ப நல்ல இசை. ஸ்ரேயா கோஷல் குரலுக்காகவே எத்தனை தடவை வேணும்னாலும் கேக்கலாம். வரிகள் நல்லா இருக்குனு அவ சொன்னா. ஆனா எனக்கு ஒரு ரெண்டு மூணு வரிகள்தான் புரிஞ்சிது. ஒரு நாளைக்கு கொறைஞ்சது அஞ்சு தடவையாவது கேட்டுடுவேன். நான் அடிக்கடி வச்சுக் கேட்டு கேட்டு என் ஃப்ரெண்ட்க்கும் பிடிச்சிடுச்சு. அவள பாட்டு போடுடினு சொன்னா இந்த பாட்டு தான் போட்டுவா. இந்த பாட்டுக்காகவே படமும் பாத்தேன்னா பாத்துக்கங்க எனக்கு எவ்ளோ பிடிச்சதுனு :)